கல்தோன்றி மண்தோன்றா காலத்து முன்தோன்றிய மூத்த குடியாம் தமிழ்குடி
தரணியெங்கும் தன்முனைப்புடன் வாழ்வது தானைத்தலைவன் வரவினாலே….!

காலத்தால் அழியாத கல்லணை கண்ட கரிகாலன்…
சரித்திரம் போற்றும் தஞ்சைப் பெருங்கோயில் அமைத்த ராசராசன்…
ஈழஅரசமைத்து சிங்களத்தை சிதைத்த எல்லாளன்…
யாழ்பாண இராச்சியம் ஆண்ட சங்கிலியன்…
வணங்கா மண் வன்னியை மான்புடன் ஆண்ட பண்டாரவன்னியன்…
ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகளாய் தம்வீரத்தால் நல்லாட்சி தந்தவர்கள் அல்லவா இந்த மாமன்னர்கள்.

தடம்மாறிய பயணத்தால் ஈழத்தீவில் கால்பதித்தான் சிங்களன்.
பொருள்தேடி கடலோடிய மேலைத்தேயர்களது வருகை தாய் மண்ணை நிறம் மாற்றியது.
வாள் கொண்டு வேல் கொண்டு எதிர்நின்ற பகை வென்று
தரணியெங்கும் தமிழ்க் கொடி நாட்டிய வேந்தர்கள்.
இவர்கள் வீரத்தின் பெருமை பேசும் போதே கர்வம் கொள்ளவைக்கும்
நெஞ்சுநிமிர்த்திய மாவீரமல்லவா!

வாளும் வேலும் மறைந்து மான்பிழந்து நூற்றாண்டு சென்றபின்
இருள்கிழித்த பகலவனாக வந்துதித்தான் எங்கள் தலைவன் பிரபாகரன்.
சிங்களத்தின் கொலைக்கரங்கள் தமிழர் வாழ்வை
சூறையாடி சன்னதம் கொண்டு ஆடிநிற்கையில்
இளம்புலியாக கருவிஏந்தி களமாடினான் வல்வை வீரன்.

உலகம் வியக்கும் வண்ணம் படை நடாத்தியதோடு
வான்படை கண்டு தமிழர் வரலாற்றில் தனிப்பெருந் தலைவனான் எங்கள் அண்ணன் பிரபாகரன்.
தமிழர்களின் தார்மீக ஆதரவுடன் படைநடாத்தி
சிங்களத்தின் படைகளை சிதைத்து ஈழத்தை அமைக்கும் தறுவாயில் தடைபோட்டது உலகம்.
படைகள் திரட்டி சிங்களத்தின் பின்நின்று ஈழத்தை சுடுகாடாக்கியது உலகநாடுகள்
தடையோடு பகைமையும் கொண்டு தமிழினத்தை காவுவாங்கியது காந்திதேசம்.
உலகமே சதிசெய்ய முள்ளிவாய்கால் கடற்கரையில் அநாதையானது தமிழினம்.

தமிழினத்தின் நிரந்தர விடியல் வேண்டி நிறைவாகும் வரை மறைவாக இருக்கும் தலைவா
தமிழினத்தின் ஒருமித்த ஆளுமை அல்லவா நீங்கள்.
களத்தில் இருந்த போதும் இப்போது மெளனமாக இருக்கின்ற போதும் நடப்பவைதான் நாடறிந்ததே.
நிழலின் அருமை வெயிலில் தெரியும்.
தமிழினத்தின் தலைமகனாகிய உங்கள் தலைமைத்துவம் இன்றி
உலகத் தமிழினம் தடுமாறுகிறது.. தள்ளாடுகின்றது… தத்தளிக்கின்றது…..

நாளை தலைநிமிர்வோம் என்ற நம்பிக்கையுடன்
ம.செந்தமிழ்.

———

மாவீரரே…எம் நெஞ்சமெல்லாம் உங்கள் நினைவுகள்..

வீரத்தின் விதை நிலத்தில் தாயகக் கனவோடு துயில் கொள்ளும்
மாவீரரே….

முடிவில்லாப் பெருவெளியில் இருத்தலை நிர்ணயம் செய்யும்
எம் தேசத்தின் புதல்வர்களே…..

எதிர்காலத்தை விடுதலைத்தீயில் கரைத்து முக்காலமுமாகி நிற்கும்
போராட்டச் சித்தர்களே…..

எம் நெஞ்சமெல்லாம் உங்கள் நினைவுகள்.

கந்தகக் காற்றில் உடல் கலக்கும் கணத்தினை
இருகையேந்தி அணைத்தவரே……

உயிர்ப்பூவை மண்ணில் உதிர்க்கும் அதியுச்ச ஈகத்தின்
பிதாமகரே….

எம் நெஞ்சமெல்லாம் உங்கள் நினைவுகள்.

கார்த்திகைப் பூக்கள் கண்ணீரால் நனைகின்றன.
செண்பகத்தின் சிறகுகள் அசைய மறுக்கின்றன.
வாகை விடும் பெருமூச்சு கல்லறைகளைத் தழுவுகின்றன.
சிறுத்தையின் அசாதாரண அமைதி அசைவியக்கத்தை நிறுத்துகின்றன.

உங்கள் கல்லறைகள் எங்கும் எம் தேசியக் கொடிகள்.
சமரசம் உலாவும் இடமையா உங்கள் துயிலுமில்லங்கள்.

சாதி மத பிரதேச வேற்றுமைக்கு அப்பால்
காலப் பெருவெளியில் உங்கள் வித்துடலைச் சுமந்து நிற்கும்
இடமம்மா இந்தத் துயிலுமில்லங்கள்.

கோலமிட்ட கரங்களில் தடையுடைக்கும் கருவிகளை ஏந்திய
மங்கையர் இங்கே உறங்குகின்றார்.
இளமைக்காலக் கனவுகளைத் துறந்து தாயக விடிவிற்காய்
தமது இன்னுயிரை ஈந்த பல்லாயிரம் மாந்தர்கள்
இங்கே வித்தாகிப் போயுள்ளார்.

ஆனாலும் துயிலுமில்லத் தூயவரின் நினைவுதனை அழித்திட
கல்லறைகளை உடைத்தழித்தான் ஆக்கிரமிப்பாளன்.
அவனால் முடிந்தது கல்லறையுடைப்பே.
மாவீரரே…இப்போது உங்கள் கல்லறைகள் எமது நெஞ்சங்களில்.

என்ன செய்ய முடியும் அவனால்.!
முரண்பாடுகளை பூதாகரமாக்கும் அடிபணிவுக் கொம்புசீவிகளாலும்
மக்களின் நெஞ்சங்களை நெருங்க முடியவில்லை.

வாகரையில், கரடியனாற்றில் உங்கள் இல்லங்களை நோட்டமிடுகிறதாம்
ஆக்கிரமிப்புப்படை.
மீண்டும் நீங்கள் உயிர்த்தெழலாம் என்கிற அச்சம் அவனுக்கு.
விளக்கேற்றவரும் உறவுகளை அழிப்பதற்கு காத்திருக்கிறதோ
அந்தப் பேரினவாதப் பூதங்கள்?

காரைநகரில் கோவில் மணிகளுக்கும் வாய்ப்பூட்டு.
ஆலய தீபங்களுக்கு ஒருவார கால கட்டாய விடுமுறை.
வாயைப் பிளந்து நிற்கும் ஒலிபெருக்கிகள் மூச்சு விடக்கூடாது.
இதுதான் எம் தேசத்தின் இன்றைய அவல நிலை.

வீழ்வது தவறல்ல….
வீழ்ந்தது எழாமல் இருப்பது தவறு.
அவ்வாறு நிமிர்ந்தாலும், ஒடுக்குமுறையாளனின் தோளைப் பற்றிப்பிடித்து எழுவது
மகா தவறு.
அடிபணிவுவாதிகளுக்கான செய்தி இது.

இருப்பினும்……மாவீரரே…..
உங்கள் நினைவு சுமந்து, மக்களின் விடிவிற்காய் எமது இலக்கினை
நோக்கி பயணிப்போமென இந்நாளில் உறுதி பூணுகின்றோம்.

-இதயச்சந்திரன்

————–

தலையெனவே காத்துநின்றெம் தலைவனாகினாய்

தலையெனவே காத்துநின்றெம் தலைவனாகினாய் – விடு
தலையதனை உதயமாக்கும் இரவியாகுவாய்
அலையெனவே மறத்தமிழர் திரண்டு நிற்கிறோம் – உம்
அடுத்த அடி வெற்றிக் கொடி சூளுரைக்கிறோம்

சிறுவயதில் ஏசுவாக கொடுமைகள் கண்டாய் – பின்
வீறு கொண்டு சிவகுருவாய் எதிரியழித்தாய்
இடையினிலே புத்தனாக சாந்தம் உடுத்தினாய் – இனி
கடைசியிலே கொள்ளும் அவதாரம் என்னவோ?

களத்தினிலே உம்முருவாய் வீரர் போரிட -சிங்
களத்தவர்கள் கதறியோடும் காட்சி நாம் கண்டோம்
அளப்பெரிய சாதனைகள் நிறைய நிகழ்ந்தன – எமது
இழப்பதனை ஈடுசெய்ய ஈழம் முகிழணும்

உம்மைப் போன்ற தலைவர் யார்க்கும் வாய்த்திடமாட்டார் – எம்
தெம்பைக்கூட்டி உணர்வை ஊட்ட முன்வரமாட்டார்
இம்மையில் நாம் ஈழமெனும் சுவர்க்கம் கண்டிட – நீர்
இருக்கையிலே(யே) ஈழம் கண்டு வளப்படுத்தணும்

அகவையிலே ஐம்பதுகள் தொட்டுவிட்டாலும் – எம்
அக அவையில் துடிப்புமிகு இளவரசர் நீர்
சுகமான சுமை தாங்கும் சூரிய தேவா – நீர்
யுகமாகி புகழோங்க வாழ்ந்திட வேண்டும்